آرزو...ها

تبسم نقش نيرنگه! من از شب شاکي ام ، اي يار!

طلوعم را تماشا کن، مرا دست غزل بسپار!

مرا پاکيزه کن از خواب ،از اين لکنت ، از اين تکرار!

رها کن آرزوها را از اين زندان بي ديوار!        

چه ناباور، چه دردآور، سکوتم بي نهايت شد!

چه غمگينانه عشق ما، دچار رنگ عادت شد

                                                 یغما گلرویی

سنگ قبر

سنگ قبر
بر سنگ قبر من بنویسید خسته بود .       اهل زمین نبود   نمازش شکسته بود . بر سنگ قبر من بنویسید پاک بود      چشمان او  که دائماً از اشک شسته بود . بر سنگ قبر من بنویسید این درخت       عمری برای هر تبر و تیشه دسته بود . بر سنگ قبر من بنویسید کل عمر       پشت دری که باز نمی شد نشسته بود .

سایه خیال

صبر کن!

صبر کن عشق زمینگیر شود بعد برو...

                 یا دل از دیدن تو سیر شود بعد برو...

                             تو اگر کوچ کنی بغض خدا می شکند!!!

                                            صبر کن گریه به زنجیر شود بعد برو...

تنها

زمانه به من آموخت:

      که دست دادن معنی رفاقت نیست

                             بوسیدن قول ماندن نیست

                                           و عشق ورزیدن ضمانت تنها شدن نیست!

.

چشمهایت

چشمهایت همیشه می دانند چه کسی را عذاب خواهی داد

شک ندارم که اشکهایت را مثل بندی به آب خواهی داد

روز ها می روند ، می آیند آبها می رسند تا دریا ....

نگران نیستم که شب بشود ، تو به من آفتاب خواهی داد

تو دلت خواست عاشقم باشی ؟ یا فقط قرعه ام به نام تو شد

چشمهای پر از سوالم را روزگاری جواب خواهی داد

هر محرم گلاب می ریزم روی بال کبوتران حرم

به امید همان زمانی که تو به دستم گلاب خواهی داد...

 

آب طلب نکرده همیشه مراد نیست

                                         گاهی بهانه ایست که قربانیت کنند

                                                                           (فاضل نظری)

                                     

آهوي من

گوش تا گوش به صحرا بخرام و نهراس

                     شيرها خاطرشان هست كه آهوي مني

انتظار

اشک های نیامدنت روی گونه هایم ماسیده...

                                                  نبوس!

                                                      نمک گیر می شوی...